مرا ببر به عالمت

حرفت این بود که خودم باشم. که سیاست به خرج ندهم. صاف و ساده آن چیزی باشم که هستم. که با تو روراست باشم و آرام و صادق..

من بودم

شاید بیشتر از آنچه که تو میخواستی ..

من صادق بودم.. توی تک تک لبخند هام و نگاه هایی که با محبت بنشیند روی چشم هایت ،روی لب هایت ،روی دست هایت

من صادق بودم در اشک هایی که در تاریکی ریختم

من صادق بودم در دلتنگی هام

من صادق بودم در خواستن تو

من صادق بودم در ذوق و شوق حاضر شدن برای تو و تیپ زدن و بیرون رفتن

من صادق بودم در هر چیزی که راجع به تو بود..

و همین صداقت بیش از حد است که انگار مرا از تو دور میکند..

کاش هیچ وقت از من چنین مهربانانه نمیخواستی که با تو صادق باشم...که شاید الان روزگارم روشن تر بود و چشم هام شادتر

بهمن...